Erteleme Her Zaman Tembellik Değildir

Ertelediğimiz şey çoğu zaman yalnızca iş değildir

Bir rapora başlamak, sınava hazırlanmak ya da önemli bir telefon görüşmesi yapmak bazen gereğinden büyük görünür. Zihin o anda işin kendisinden çok, olası sonucu düşünür: Ya iyi olmazsa? Ya yetiştiremezsem? Ya beklediğim kadar başarılı olamazsam?

Bu yüzden erteleme, her zaman isteksizlik ya da disiplinsizlik anlamına gelmez. Bazen kişinin kendini korumak için geliştirdiği kısa vadeli bir kaçınma yoludur.

Başlangıcı küçültmek işe yarar

Büyük hedefler yerine ilk adımı tarif etmek daha gerçekçidir. “Bugün projeyi bitireceğim” yerine “Dosyayı açıp ilk iki cümleyi yazacağım” demek, zihnin işe yaklaşmasını kolaylaştırır.

Küçük adım, sorunu tamamen çözmez; fakat eyleme geçmek için gerekli eşiği düşürür. Devamı çoğu zaman ilk birkaç dakikadan sonra gelir.

Kendinize doğru soruyu sorun

Ertelediğiniz anlarda “Neden böyleyim?” yerine “Bu işin hangi kısmı beni zorluyor?” diye sormayı deneyin. Cevap; belirsizlik, mükemmeliyetçilik, yorgunluk ya da destek ihtiyacı olabilir.

Doğru soru, suçlamadan daha çok yol açar.